Η υπόθεση Novartis από γενικότερη σκοπιά

Η υπόθεση Novartis από γενικότερη σκοπιά
Wed, 02/07/2018 - 17:59
zois

Του Αντώνη Η. Διαματάρη, εκδότη - διευθυντή της εφημερίδας "Εθνικός Κήρυκας Νέας Υόρκης" 

Υπάρχει κάποια αλήθεια στις κατηγορίες της κυβέρνησης για τη δωροδοκία δέκα πολιτικών, μεταξύ των οποίων και δύο πρωθυπουργών από την ελβετική φαρμακοβιομηχανία Novartis;

Θα έλεγα ότι πιθανόν κάτι μπορεί να υπάρχει σε βάρος ενός ή κάποιων από αυτούς. Ομως, με βάση τις εξετάσεις που έχει δώσει μέχρι τώρα η ομάδα του κυρίου Αλέξη Τσίπρα θα έλεγα προσοχή μην πιστεύετε τις μέχρι τώρα κατηγορίες. Προφανώς πήραν αυτό το «κάτι», το φούσκωσαν όσο μπορούσαν και το παρουσίασαν ως ένα δήθεν ιστορικού μεγέθους σκάνδαλο για να ωφεληθούν πολιτικά.

Δυστυχώς, η ομάδα του κ. Τσίπρα έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι διαπρέπει στην τέχνη της δυσφήμισης των αντιπάλων της. Και το κάνει όταν βρίσκεται σε δύσκολη θέση, τόσο για να αλλάξει την τρέχουσα ειδησεογραφία, όσο και ως μέσον πολιτικής επικράτησης. Φαίνεται ότι οι εκλογές είναι κοντά...

Ομως -κι αυτό είναι το σημείο του σημερινού μου σχολίου- όταν η πολιτική διεξάγεται με αγριότητα, με κανόνες ζούγκλας, τότε έχει πολλαπλές δυσμενείς επιπτώσεις. Πρώτον, αποτρέπει σοβαρούς ανθρώπους να μπουν στην πολιτική και, δεύτερον, συμβάλουν στον μαρασμό των κοινωνιών και των οικονομιών των χωρών αυτών.

Οσον αφορά το πρώτο σημείο: Συχνά λέμε στις μεταξύ μας συζητήσεις ότι το επίπεδο -γενικά- των ατόμων που ασχολούνται με την πολιτική είναι χαμηλό. Και έτσι είναι. Πόσοι όμως σοβαροί άνθρωποι θα αφήσουν τις επιτυχημένες καριέρες τους και θα ασχοληθούν με την πολιτική όταν αυτή συχνά μετατρέπεται σε μια αρένα ηθικής εξόντωσης των αντιπάλων, όταν αναίτια εκσφενδονίζεται τόση λάσπη, βρωμιά και δυσωδία;

Βέβαια, αν κάποιος είναι όντως ένοχος διαφθοράς, βεβαίως και να εκτεθεί, άσχετα ποιος είναι. Οταν όμως στοχοποιούνται αθώοι πολιτικοί αντίπαλοι, εκτός του ότι είναι απαράδεκτο, κρατά τους καλούς σε απόσταση από την πολιτική.

Επίσης, η οικονομική ανάπτυξη απαιτεί μια σχετική πολιτική και κοινωνική ηρεμία. Οι συχνές οξείες συγκρούσεις, η δημιουργία μιας εμφυλιοπολιτικής ατμόσφαιρας, η υπόσκαψη των θεσμών, αποτελούν τροχοπέδη στην πρόοδο και στην ανάπτυξη.

Δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά στις χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπου οι πολιτικές συγκρούσεις είναι πολύ συχνές για να βεβαιωθείτε.

Υπάρχει διαφθορά ανάμεσα στους πολιτικούς; Μα βεβαίως και υπάρχει, σε διεθνές επίπεδο. Από την Αμερική μέχρι την Γερμανία, την Γαλλία, την Πορτογαλία και την Κίνα κ.τ.λ. Υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει.

Στις σοβαρότερες όμως χώρες οι δικαστικές Αρχές αφήνονται ελεύθερες να κάνουν τη δουλειά τους, χωρίς παρέμβαση από την κυβέρνηση. Τουλάχιστον εκεί που οι θεσμοί λειτουργούν.

Στην περίπτωση όμως της Novartis η ελληνική κυβέρνηση ανοιχτά φαίνεται να έχει μεθοδεύσει την όλη υπόθεση. Και, δυστυχώς, όταν απαξιώνεται μια έρευνα που έχει σχέση με την διαφθορά, απαξιώνονται και οι τρέχουσες και οι μελλοντικές. Γιατί η κοινωνία χάνει την εμπιστοσύνη της σ’ αυτές.

Γι’ αυτό λέω ότι η ζημιά στη χώρα είναι πολλαπλή. Αλλά αυτά βέβαια είναι ψιλά... γράμματα.